plan części górnej Oryginalny projekt został wykonany przez Kiko Argüello, znanego hiszpańskiego malarza, który wraz z Carmen Hernandez, jest inicjatorem Drogi Neokatechumenalnej. Kiko, wspomagany przez międzynarodową grupę architektów (Mattia del Prete, Antonio Avalos, Alberto Durante i Guillermo Soler) zaprojektował bardzo nowoczesny kompleks, który jednocześnie harmonijnie wtapia się w naturalne otoczenie.

Budowę rozpoczęto w styczniu 1999 pod kierownictwem hebrajskiego architekta, Dana Mochly z Haify, we współpracy z argentyńskim architektem, ks. Danielem Cevilanem. Odpowiedzialnym za techniczną stronę budowy, jest ks. Ewald Randl, austriacki inżynier i profesor inżynierii w Graz, a za koordynację prac: Jose Vincente Sandino architekt kolumbijski.

wirtualny widok Domus Galilaeae

Budynek opracowany jest na trzech różnych poziomach, jakby tarasach, schodzących w dół do jeziora.

audytorium - centrum kongresowe Pierwszy taras lub blok, najwyższy w stosunku do jeziora, zawiera centrum kongresowe, z pełnym zapleczem dla tłumaczeń symultanicznych, mogące pomieścić 300 osób. Może być używane na międzynarodowe konferencje teologiczne i dotyczące studiów biblijnych, spotkań Konferencji Episkopatów, spotkań dla stałej formacji prezbiterów, lub nawet na okresy formacji dla seminarzystów w ostatnim etapie przygotowania część biblioteczna do kapłaństwa.

Aby ułatwiać studia i do głębszego zrozumienia Pism Świętych, ze specjalnym uwzględnieniem Kazania na Górze, dostępna będzie bardzo nowoczesna, skomputeryzowana biblioteka do studiów biblijnych.

Charakterystycznym elementem tego budynku jest Sanktuatium Słowa Sanktuarium Słowa, które będzie użyteczne dla tych którzy przybędą do tego domu aby skrutować Pisma, w modlitewnej i kontemplacyjnej atmosferze. Wewnątrz tego Sanktuarium, znajduje się 80 tronów. Na końcowej ścianie umieszczono Tabernakulum, zaprojektowane jako dwupoziomowe: pierwszy poziom z obecnością Najświętszego Sakramentu, a drugi z obecnością Pisma Świętego (zobacz Dei Verbum które zaprasza do czczenia Pisma[1]).

budynek kościołaObie obecności, - Najświętszy Sakrament i Słowo - przechowywane w Tabernakulum, są jak drzwi otwarte w ścianie śmierci która otacza życie każdego człowieka. Na fasadzie Tabernakulum umieszczone są trzy łuki, wyobrażające Trójcę. Nowoczesne okna Sanktuarium z barwionego szkła, w żywych kolorach, przypominają nam Stworzenie i Ogród Eden, gdzie człowiek spacerował i rozmawiał z Bogiem.

Kompleks zawiera także budynek kościoła na celebracje eucharystyczne i Kaplicę Najświętszego Sakramentu zwieńczoną stylizowanym kielichem który nawiązuje do męki Chrystusa[2]

wirtualna fotografia sali wejściowej Pozostałe zaplecze jest następujące: refektarz, pokoje spotkań, sala wejściowa, kuchnia, i poczekalnie. Cały budynek pokryty jest tzw. Pietra serena (jasną skałą) sprowadzoną z kopalń we Fiorenzuola (niedaleko Florencji), typem materiału który bardzo dobrze dostosowany jest do naturalnego otoczenia. Wejściu nadano styl wielkiego, neoromańskiego portyku.

Na dwóch niższych tarasach znajduje się 100 pokoi, każdy z dwoma łóżkami, czyli razem 200 miejsc, wraz z prywatną łazienką, klimatyzacją, i niezależnym ogrzewaniem. Wszystkie pokoje zwrócone są na jezioro i mogą być używane jako miejsce medytacji i odpoczynku. Corocznie, licząc przeciętnie pobyt pomiędzy 5 a 15 dni, kompleks będzie zdolny gościć od 10.000 do 20.000 pielgrzymów. Wielkość terenu wynosi około 33.000 metrów kwadratowych, a powierzchnia budynku to około 12.000 metrów kwadratowych. Projekt jest finansowany przez wielu dobroczyńców, pośród których jest kilku Kardynałów i Biskupów, ale przede wszystkim - przez braci i siostry ze wspólnot neokatechumenalnych z całego świata, którzy zrobili -i nadal robią- zbiórki niezbędnych funduszy.


[1] Dei Verbum, N.21

[2] "Abba Ojcze, jeśli to możliwe zabierz ode mnie ten kielich, ale nie jak ja chcę, ale jak Ty chcesz.".  (Ew.Mateusza 26,39).


Wszystkie materiały na tej stronie Copyright © 2000 Domus Galilaeae.
Wszystkie prawa zastrzeżone.