DOMUS GALILÆÆ


 

Góra Błogosławieństw na której mieści się Domus Galilaeae

Międzynarodowe Centrum "Domus Galilaeae" , zlokalizowane jest blisko szczytu wzgórza znanego jako góra 'Błogosławieństw ' które wznosi się całkiem szybko na niemal 300 metrów (900 stóp) powyżej poziomu morza, przed Kafarnaum i Tabhgą, miejscem rozmnożenia chlebów i ryb.

budowa, z prawej Terebint, w oddali Jezioro

Domus Galilaeae znajduje się około 1 kilometra od ruin Korazim, na tak zwanej równinie Korazim. To miejsce było wskazywane przez miejscowe tradycje jako "miejsce drzew błogosławieństw". Centrum znajduje się blisko drogi idącej ku wschodowi, która w starożytności łączyła Damaszek z Galileą, przechodząc przez Korazim a następnie Kafarnaum: to tak zwana "Via Maris", jedna z większych tras komunikacji wybudowanej przez Rzymian, które podążały za linią brzegową jeziora.

Miejsce Kazania Górze i ustanowienia 12 apostołów.

Ewangelia Mateusza, po pokusach na pustyni, opowiada o powrocie Jezusa do Galilei (rozdz.5,1-20); gdy powiedziawszy o misji Jezusa w północnej Galilei i w Dekapolis, i po ustanowieniu pierwszych apostołów, pisze tak:

«Widząc tłumy, Jezus poszedł na górę i, gdy usiadł, jego uczniowie przyszli blisko niego. Wtedy, zaczął mówić...»

i wygłosił Kazanie na Górze .

Natomiast w analogicznym fragmencie Ewangelii Łukasza (Rozdz. 6,12), w kontekście jego misji w Galilei, Jezus

«wszedł na górę aby modlić się i spędził noc na modlitwie ...z nastaniem dnia przywołał swoich uczniów i wybrał dwunastu, których nazwał apostołami. ... zeszedł z nimi na dół... zatrzymał się na równinie. Zebrał się tam wielki tłum... a On, podniósł oczy i mówił...»

Dwie wersje wydają się sprzeczne tylko pozornie, ponieważ Łukasz odnosi się do zwyczaju Jezusa wycofywania się w odosobnione albo wysokie miejsca by modlić się samotnie i, z których on schodził znajdować miejsca bardziej równe gdzie mógłby mówić do tłumu zbierającego się tam z całej Judei. Obie wersje w języku greckim używają wyrażenia

«góra,»

wyrażenie, które wskazuje dokładne miejsce, dobrze znany czytelnikom. Kontekst wskazuje, że «góra» (to oros) znajdowała się blisko Kafarnaum. Z najbardziej starożytnych świadectw, Kościół pierwotny identyfikował miejsce kazania i ustanowienia dwunastu dokładnie na górze, która wznosi się bezpośrednio za Kafarnaum i Tabghą.

Po najazdach Persów i wkrótce potem, Arabów, zatracono dokładne odniesienia, szczególnie co do położenia samego  Kafarnaum ,Tabgha i Korazim.

Uczeni na początku 1900 rozważali różne hipotezy, o tym która to była góra błogosławieństw: niektórzy proponowali rogi Hattin (Qurun-hattum) lub Górę Tabor.

W ostatniej dekadzie, podobne hipotezy upadły gdy tylko nie posiadały prawdopodobieństwa, przede wszystkim, dzięki kampanii archeologicznych prac wykopaliskowych patronowanych przez Franciszkańską Kustodię Ziemi Świętej. Pomiędzy rokiem 1905 a 1915 odkryte zostały wielkie części Kafarnaum. W 1925 zidentyfikowano z pewnością ruiny Korazim, a w 1932 zostały odkryte ruiny bizantyjskiego Kościoła w Tabgha, które wskazywały miejsce rozmnożenia pięciu chlebów.

Z tymi dokładnymi odniesieniami archeologicznymi, uczeni są teraz w zgodzie, że góra Błogosławieństw jest miejscem ustanowienia dwunastu i gdzie było proklamowane Kazanie.

Trudniejsze jest nieco dokładniejsze zlokalizowanie miejsca skąd było wygłoszone kazanie.

Egeria, w IV stuleciu, daje kilka dokładnych wskazań kiedy opisuje swoją podróż.

«niedaleko od Kafarnaum... na pobliskiej górze... jest tam jeszcze jedno wzniesienie (specula) [1] na którym Pan wygłaszał błogosławieństwa...» .

Napisane w czasie krucjat około roku 1130, Compendium De Situ Urbis Jerusalem, wspomina, że miejsce kazania na górze było jedną milę w górę od Tabgha.

Wkrótce potem, w 1172, Theodoric, wspomina ogólnie, że Jezus wygłaszał kazanie na górze blisko Tyberiady.

Natomiast Burchardus, w 1283 jest bardziej dokładny: wspomina, że miejsce Kazania, stosownie do miejscowych tradycji, było górą, którą można odnaleźć idąc z Safed, drogę biegnącą ku wschodowi (które jest dokładnie drogą, która przechodzi blisko projektu Domus Galilaeae) i które znajduje się blisko Tabgha. Stąd, pisze Burchardus, można się cieszyć wspaniałą panoramą całego jeziora i całej okolicy Galilei do Hermonu i Libanu.

W czasach nowożytnych, ponownie analizowane są tradycje Beduinów, które są najbardziej starożytnymi i nieprzerwanymi tradycjami miejscowymi, i tylko one są zdolne zapełnić lukę między erą Pierwotnego Kościoła i erą Krucjat.

W tej perspektywie, niektórzy współcześni uczeni są za identyfikowaniem miejsca kazania, dokładnie z płaskowyżem gdzie jest budowane centrum Domus Galilaeae.

Clemens Kopp, który przestudiował miejscowe tradycje Beduinów, proponuje trzy argumenty za tą hipotezą. Pisze on:

«istnieją bardzo mocne przesłanki, że kazanie na górze było wygłaszane blisko błogosławionych drzew:

A. Bardzo starożytna tradycja Beduinów jest podpierana przez dokładną analizę wszystkich źródeł starożytnych i średniowiecznych. Beduini identyfikowali grupę tysiącletnich drzew jako Es-sajarat el-mubarakat co tłumaczy się jako: "Drzewa błogosławione przez Mesjasza" (Issa). Te trzy dwutysiącletnie drzewa - terebint, dąb i spina Christi, czyli cierń Chrystusa -- miały się znajdować dokładnie na własności gdzie budowany jest Domus Galilaeae, aż do 1913, i były one czczone przez Beduinów z powodu pamięci obecności Mesjasza.  Jednak w 1913 pewien Beduin, zuchwale wyciął dwa z nich, dąb i Cierń Chrystusa.  To sprowokowało oburzenie Beduinów, którzy doprowadzili do sprzedaży ziemi Kustodii. Na tej ziemi dzisiaj jest tylko pozostawiony terebint (drzewo terpentynowe).

B. Położenie błogosławionych drzew było też nazywane przez Beduinów deir makir, które przypomina greckie makario~ (makarios, błogosławiony, i jest tłumaczony jako "klasztor błogosławieństwa" gdzie, stosownie do tradycji Beduinów, był klasztor pustelników.

C.Jest to zgodne z opisem w Ewangelii. Kopp pisze:  «miejsce pozwala pozostać na uboczu, ale jednocześnie, jest łatwo osiągalne dla ludzi, przychodzących z drogi, która zaczyna się blisko jeziora i idzie w górę wzdłuż Wadi ed-dshamus. Wzniesienie pochyla się łagodnie ku korytu rzeki i z tej przyczyny, są tam równiny dla bardzio wielkich tłumów?»[2]

TerebintJedyne miejsce na górze błogosławieństw gdzie możesz cieszyć się nieprzerwanym widokiem całego Jeziora Tyberiadzkiego, Jordanu a nawet Hermonu, jest miejsce błogosławionych drzew.

Także Bernabe Meistermann i P. Lievin de Hamme wspominają tę tradycję Beduinów, według której miejsce z którego Issa wygłosił Kazanie na górze było blisko tych kilkutysiącletnich drzew.

 

Miejsce gdzie zmartwychwstały Jezus spotyka Apostołów i 500 Uczniów.

Góra Błogosławieństw jest też utożsamiana z miejscem w Galilei gdzie Jezus, po zmartwychwstaniu, spotkał się z apostołami przed posłaniem ich by głosić ewangelię wszystkim narodom. (Mt. 28,10)[3]. 

Według Mateusza miejscem gdzie Jezus spotkał się z apostołami jest

«góra» (to oros)

To samo wyrażenie , którym poprzednio określił miejsce, gdzie Jezus wygłaszał kazanie. Odwołanie się do użycia rodzajnika określonego wskazuje też tutaj, że "góra", musiała być dobrze znana wszystkim czytelnikom.

Także, Mt. 28,16-17 dodaje, że tą konkretną górą było miejsce gdzie Jezus

«etaxato autois»[4]

To wyrażenie może być tłumaczone na trzy różne sposoby:

1. «Na górę którą Jezus im wskazał»

Ta hipoteza, jedna z najczęściej używanych we współczesnych tłumaczeniach, jest też najmniej prawdopodobna:

a. Jezus nie wspomina poprzednio żadnej góry.

b.  Ci którz tłumaczą w ten sposób, muszą nieco naginać tekst i tłumaczyć ou (gdzie) jako którą lub tamtą, albo ze zwrotem ruchu do miejsca, "do której", "na którą", albo żeby uzupełnić sens, muszą dodać «gdzie Jezus polecił im pójść...» inaczej zdanie nie ma sensu. Przysłówek miejsca ou, (gdzie) wskazuje, faktycznie, odniesienie do miejsca, w którym coś poprzednio się odbyło.

c. Tradycja nigdy nie wykorzystywała tego tłumaczenia

 2. «na górę gdzie Jezus "ich ustanowił".»

To znaczy na górę, na której Jezus, według Ewangelii Łukasza, wybrał i ustanowił 12 apostołów.  Takie jest tłumaczenie Wulgaty

«ubi Jesus contituerat illis»

3. «na górę gdzie Jezus dał im swoje polecenia.»

W tym przypadku, Mateusz robiłby odniesienie do góry, na której Jezus dał swoje polecenia, to znaczy, gdzie wygłosił swoją fundamentalną mowę, nowe prawo, nową Torę na nowej Górze Synaj.

Druga i trzecia hipoteza, nawet jeśli się różnią, nie są ze sobą sprzeczne jeśli chodzi o umiejscowienie góry.

Inni uczeni, zgadzając się w wieloma Ojcami Kościoła, utrzymują że to spotkanie w Galilei na górze było także spotkaniem z 500 uczniami. Według Pixnera[5], wiadomość o spotkaniu ze Zmartwychwstałym rozeszła się wśród braci w Galilei i określonego dnia, w połowie liczenia Omer, czyli 25 dni przede Pięćdziesiątnicą, zgromadziło się nie tylko 11 ale także 500 braci[6] którzy byli obecni kiedy Jezus dawał apostołom polecenie głoszenia Ewangelii.

Na zakończenie, dokładna lokalizacja miejsca jest na pewno trudna. Co jest pewne to, że Góra Błogosławieństw jest tym w którym Jezus ustanowił dwunastu i tym gdzie wygłosił Kazanie.  Ponadto, z wielkim prawdopodobieństwem, było to miejsce gdzie Jezus spotkał uczniów po swoim zmartwychwstaniu aby posyłać ich ewangelizować narody.

Jest też pewne, że miejsce to było często odwiedzane przez Jezusa w jego podróżach misyjnych do Kafarnaum, Korazim i miejscowści usytuowanychna brzechach morza. Miejsce błogosławionych drzew jest jednym z miejsc napełnionych obecnością Jezusa i otwierającym się na cudowny widok na Morze Galilejskie, gdzie Nasz Pan spędził większą część życia:

«Panorama z tego miejsca emanuje tajemniczą siłą wywoływania.
Dla tego, komu nie brakuje wrażliwości (jest idealnym miejscem) by medytować nad Kazaniem na Górze...
»[7]

widok na Jezioro

powrót do INFORMACJI


[1] Rękopisy Egerii podają znaczenie słowa specula, jako wysokość albo płaskowyż. Niektórzy (zwłaszcza w naszych czasach Pixner) proponowali zamiast specula wariant spelunca. Kopp skrytykował tę interpretację. Występujące tu słowo wstąpił nigdy nie jest używane odnośnie do groty natomiast jest zawsze używane w stosunku do wysokości.  Bo wtedy, kazanie byłoby nazywane kazaniem w grocie a nie na górze.

[2] Clemens Kopp, "Die Heiligen Stratten der Evangelien", Regensburg, 1959, str. 265 i następne.

[3] Mt. 28,10 "idźcie i ogłoście moim braciom niech idą do Galilei, tam mnie zobaczą".

[4] Etaxato,etaxato, Aoristo medium of tatto, tattw, by rozkazywać.

[5] Bargil Pixner, "Z Jezusem w Jerozolimie", str. 167

[6] 1 Kor. 15,6.

[7] Isidro Goma Civit, "El Evangelio segun San Mateo", tom II, str. 197


logo Domus Galilaeae

Wszystkie materiały na tej stronie Copyright © 2000 Domus Galilaeae.
Wszystkie prawa zastrzeżone.